

D1860

།[་]@#་།རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱཏྨ་སཱ་དྷ་ནཱ་བ་ཏཱ་ར་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། བདག་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དཔལ་ལྡན་རྟོག་པའི་དྲི་མ་མ་ལུས་པ་དང བྲལ་ཞིང་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ལས།།བྱུང་དེའི་བདག་ཉིད་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་མི་གནས་སེམས་ནི་གང་ཡིན་འདིར། །མཛེས་པའི་རྣམ་པའི་ཡིད་རྒྱུན་ཆོ་གས་ལུས་ཅན་ངེས་པར་ལེགས་པའི་གནས་དེ་ལ། །ཕྱག་བྱས་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་པར་ཉེ་བར་འཚེ་བ་གཅོད་བྱེད་ཡང་དག་བཤད་པར་བྱ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་དང་སོ་སོར་འབྲེལ་པ་དེའི་རང་བཞིན་མ་ལུས་པ་འདི་ནི་གཅིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། །སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྲིད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་རྣམ་པར་ལྡོག་པ་ཙམ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པས་དེ བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འབད་པར་བྱ་སྟེ།རྣམ་རྟོག་ལས་གཞན་འཁོར་བ་ཞེས། །བྱ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་བྲལ་གྱུར་པས། །རྟག་ཏུ་ཁྱོད་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་སྣང་བར་གྱུར་པ་མ་ ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་འཁོར་བར་འགྱུར་ཞེ་ན།མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་སྣང་བ་མ་རྟོགས་པར་གཞན་གཟུང་བའམ། དེ་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡུལ་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་འབྲེལ་པའི་དངོས་པོ་གཞན་རྟོགས་པས་དེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་མངོན་སུམ་གྱི་ བདག་ཉིད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ལ་འབྲེལ་པ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ནང་དུ་སོ་སོར་སྣང་བར་གྱུར་པ་རང་གི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ནི་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་ པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྟོག་པའི་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡང་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་ན་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
梵文题目：Ātmasādhanāvatāra-nāma
藏文题目：བདག་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ།
汉译题目：入我修证论
顶礼文殊童子菩萨！
顶礼具德、远离一切分别垢染、从遍计所生、是一切众生决定不住之心性、以庄严相续意识仪轨令有情决定善住之处。我今当如实宣说能断除生死相续逼恼之法。
唯是分别及其各别相应之自性，皆是无量苦之体性。从一刹那相续流转之有为法体验，其灭除即是涅槃。为成就此义当精进修持。如说："轮回无他唯分别，是故离分别即是常涅槃。"
若问：岂非显现为色等自性各别相耶？云何唯是分别性即成轮回？
答：不然。色等非是所知之境，因为若不了知色等各别显现，则丝毫不能缘取能取所取故。若境非所知，则不能成立自性存在之言说处，因为将有太过之过失。
亦非由了知与彼相关之他法而能了知彼，因为对于远离现量体性者，相属关系完全不成立故。
若谓：内在各别显现之自乐等显现是能取，而青等外境色法之了知相是所取。
答：不然。因为青等无有乐等之作用故。若无分别作用而说为能取，则外境色等亦应成能取，故有过失。

 །ཅིག་ཅར་རང་དབང་ཉིད་དུ་སོ་སོར་སྣང་བདག་ནི། ཅུང་ཞིག་ནི་གཟུང་ བ།ཅུང་ཞིག་ནི་འཛིན་པའོ་ཞེས་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྣམ་པ་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །བདག་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་དེ། ཕྱི་དང་ནང་ཉིད་དུ་རང་དགས་སོ་སོར་སྣང་བ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུན་འདི་ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་རང་དབང་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ལ་གཞོལ་བ་ཡིན་ཏེ།སོ་སོར་སྣང་བ་རྣམས་གཅིག་ལ་གཅིག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འགའ་ཞིག་ལ་འགའ་ཞིག་གིས་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཡང་རབ་འབྱོར་ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་གཟུང་བ་ནི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་དང་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེན་པ་ཙམ་ལ་ལྟོས་ནས་ལ་ལར་གང་ཟག་ ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དང་འདྲ་བས་ཉེས་པ་མེད་དོ།།དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་དེ་རྣམ་པར་ལྡོག་པ་ཙམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ལྟར་དེ་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པས་དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཁ་དོག་གཅིག་པ་ཡང་ཐོག་མ་དང་དབུས་དང་ཐ་མའི་ཆ་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། དོན་བྱེད་པའི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པས་དུ་མ་ཉིད་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཆ་རྣམས་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་མ་གཏོགས་པ་རྣམ་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན ཏེ།འདི་དག་ཕན་ཚུན་མེད་པ་ཉིད་པས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་བདག་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་གང་དངོས་པོ་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་བྱེད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བྱ་ཞེ་ན། མ་བརྟགས་གཅིག་པུའི་བདག་ཉིད་སྔ་མ་སྔ་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པ་ལས་ གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
骤然自在显现之我，少分为所取，少分为能取，如是各别决定之相未曾见也。所谓"我了知青等"亦唯是分别，因为通达内外自现诸法故。
此一切能取等分别相续，皆趋向显示自在体验，因为诸各别显现是互不相执作用之事物故。是故非谓某者能取于某。如是《般若经》广说："须菩提，法不能遍知法。"
又如所说"所取由二识所了知"等，此等唯依色等执著而说，如同某处为显示补特伽罗等，故无过失。
纵使如是，诸众生亦唯是识性，无能取所取之自性。若问：彼亦无有还灭，云何说彼还灭即是涅槃？
答：不然。因为识亦离一多自性故。如是，彼非一，因为青等差别所缘各异故。即使同是白等一色，亦现为始中终差别相故，且由作用差别相应，故其本性即是多性。
亦非多，因为以极微分别观察白等显现诸分时不可得故。除一与多外亦无余相，因为彼等互相违故。
若问：岂非一切皆无我性耶？何须分别诸法体验作用差别？
答：以未观察唯一自性即是前前分别故，此即是了知，更无他义。

།དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པས་མི་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་དང་།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བདག་མེད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་ལ་བསྙོན་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱང་གཞན་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་ བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དབྱེ་བས་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ཡིན་ཞེས་དོགས་པར་མི་བྱའོ། །གང་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་ རིག་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ཞེན་པ་ཙམ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་ལས་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཙམ་དུ་ཞེན་པ་ཡང་གསལ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་ བརྟག་གོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལས་ཀྱང་འདའ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལྟར་ང་དང་ངའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་འགྲོ་བའི་སྐྱེ་བ་དེ་དང་འགལ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་རྣམ་པས་བདག་མེད་པར་ མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་འགྲོ་བ་དེ་དག་མངོན་པར་གདོན་པའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་མཆོག་གི་བསམ་པ་བསྐྱེད་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་དང་པོར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱའོ། །སྙིང་རྗེས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཡང་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་ པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྒྱུན་ནི་བདག་དང་གཞན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གོ་འཕང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཞེན་པ་ནི་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཤེས་རབ་མེད་ན་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདི། །དམིགས་བུ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
若问：若如是者，一切法当成有自性，因有事物即是能作用之相故？
答：不然。因为承许唯是各别显现而有不相违故，且如前所说离有次第相故。仅是安立无我，非诽谤唯是各别显现。如经广说："须菩提，色非异于空性，空性非异于色，然色以色自性空。"
是故，一切世俗事物由前后差别而显现故，勿疑为常。又如所说："善男子，此三界唯是识。"此亦为遮除极执实有者对外境之执著而说，因为由此亦能显示乐等唯心之执著故。如是亦说："依止唯心已，不观外境义，缘于真如已，亦超唯心性。"
是故，如是我与我所等分别自性之众生生起，与如前所说无我见相违故。为救护彼等颠倒所转众生，当生起最胜悲心，首先趣向一切法空性。
虽由悲心所摄，然以布施等所缘而摄持之布施等善法相续，因有我他分别故，于成就无分别果位毫无功能。因为颠倒执著是生起自类分别之因故。如说："若无智慧眼，此五度，无导师不能触菩提。"

 །དངོས་པོ་མ་ལུས་པའི་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཕྱིན ཅི་མ་ལོག་པའི་རང་གི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགལ་བ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཏེ།གང་ཞིག་གང་དང་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་འགལ་བར་མཐོང་བ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ན་ཡང་རང་དང་འགལ་བ་ཤིན་ཏུ་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ནི་མེ་ལས་གྲང་ བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དོགས་པས་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།འདིར་ཡང་། གལ་ཏེ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་སོ་སོར་རྟོག་།སོ་སོར་དེ་རྟོགས་གལ་ཏེ་བསྒོམ་པ་ནི། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པའི་འབྲས་བུའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་གཞན་གང་ ཡིན་གྱིས་ནི་གྲོལ་མི་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་སོ། །བདག་མེད་པ་ལ་གོམས་པ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་གང་གི་ཕྱིར་དེས་རྟོག་པའི་དྲི་མ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་ཕན་པར་མཛད་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐབས་ཤིན་ཏུ་ མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབད་པར་བྱའོ།།སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་པ་ལ་ཕན་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། ཕན་པ་ཡང་མཐར་ཐུག་པའི་རྒྱ་ཆེ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་ཡང་ཐབས་གོམས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པ་ལ་གོམས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་སྤངས་ པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཡང་། ཟབ་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱ་ཆེའི་ཕྱིར། །རྣམ་མི་རྟོག་དང་ཡོངས་སུ་སྨིན། །འདི་ལ་དེ་གཉིས་བསྟན་པས་ན། །དེ་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའི་ཐབས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་དཔའི་རབ་ཏུ་ འཇུག་པ་ནི་ཐབས་ཡིན་ཏེ།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་གྱུར་ན་དེ་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་དང་དེ་བཞིན་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ གྱིས།།བྱང་ཆུབ་ཕུང་པོར་ཞེན་པས་མཆོག་འཛིན་མ་བྱེད་ཅེས། །དང་པོའི་ལས་ཅན་དེ་ལ་དེ་སྐད་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མི་འདྲ་བ་གོམས་པ་ལས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གོམས་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསྒོམ་པ་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
虽然执著一切法无我性本身即是分别，但因其是对无颠倒自境之执著自性，故能了知其与一切颠倒分别相违。若某法与他法同时相违，则极为熟习时亦能极为违逆其对立面，如火与寒性等。若非如是，则因颠倒疑惑，一切言说皆不应理。
如此亦说："若于法无我作观察，若能如是了知修习，彼为涅槃果之因，余因皆不得解脱。"
无我修习若离方便差别，则不能生起远离一切分别垢染、利益一切众生之一切智智，故当精勤修习极为显明之方便。
利益一切众生之自性即是一切智智，利益亦从究竟广大而生。其因唯是方便修习，因为无我修习唯能断除分别之果故。
如说："由深及广故，无分别成熟，此中说二者，是故无上方便。"
是故，无颠倒布施等菩萨行即是方便，因为若回向一切智性，彼等即成圆满菩提之因故。
如说："布施戒忍及精进，禅定智慧回向菩提，莫以执著菩提蕴，为最胜见，如是当为初业者宣说。"
然非如是，因为从不同因修习中，无有与现证圆满菩提相应之修习故。

།བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ལས་བསྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཡང་འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་དཔའ་ནི་ཕལ་ཆེར་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱ་ ཆེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།སྨོན་ལམ་ཡང་དུས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་བསྐལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐ་མལ་པའི་ རང་གི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།སྨོན་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་དཔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་གྱུར་ཀྱང་དེའི་རྒྱུན་ཡང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ན། དུས་གཞན་ན་ ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་ལས་ཡང་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར།ཟབ་མོ་ལ་ཞེན་པས་རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཟད་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལས་བཟློག་པ་གཞན་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་པར་གྱུར་པས་བདག་གི་དངོས་པོ་རྟོག་པའི་ དྲི་མ་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འགལ་བས་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་རང་གི་སེམས་དང་ཐ་མི་དད་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ ལུས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་བསྒོམ་པ་གོམས་པར་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བར་གྱུར་པས་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་བསལ་བའི་གོ་འཕང་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
以自性深广为体性之果，是从自性所成就之事，而具此体性之因于此亦不存在。因为布施等菩萨行多分是以自性非广大为境故。
愿亦因时间极为遥远，以佛陀之伟大为自境，故非广大体性，非是分别之对治。因为凡常自性不能利益无量众生，故具慈悲者应当断除。
虽入住愿之助伴布施等菩萨行之对治，然其相续亦不能止息，则于他时能止息，从何处能生起真实信解？因为未见如是由执著甚深而尽其违品之相故。
非由修习异于自己之他无我，能成就我之实相无垢，因为彼与自性分别相违故无有趣入。
当以不异于自心之门，现证能取等相为空性时，由如是了知彼是一切非真实分别之对治，以修习极为增长，当生起遣除一切遍计之果位，因为是分别故，成为先行分别者趣入之境。

།དེ་བས་ན་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ བདག་གི་དངོས་པོར་སྣང་བའི་མངོན་སུམ་གྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པས།འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ལམ་ནི་དངོས་སུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རིགས་ ཀྱི་བུ་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་མ་ཤེས་པར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྲོ་བས་ཇི་ལྟར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱ་སྙམ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་བདག་མེད་པ་དང་འདྲ་བར་རྒྱ་ཆེ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ ཡང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།རྒྱ་ཆེ་བ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། བསྒོམ་བྱར་བྱ་བ་དེས་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟད་པར་ས་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་བསྒོམ་པ་གོམས་པ་ཡང་གསལ་པོར་སྣང་ བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ཇི་ལྟར་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་དེའི་ངོ་བོ་སྒྲོ་འདོགས་པས་འཇུག་པ་ནི་རྣ་བ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཉིད་མ་ ཡིན་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དེས་ངེས་པར་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ།།དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མོས་པ་ ཡིད་ལ་བྱེད་ཅེས་ཐ་སྙད་གདགས་པ་སྟེ།ཐ་མལ་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ཐུབ་པ་མཆོག་གི་རྣམ་པ་མེད་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་འདྲ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
是故，非为广大我之实相显现之现前对治分，故"为利众生愿成佛"等愿，非是直接获得圆满佛果之因。如说："善男子，汝未现证一切如来真如，何能以行苦行之欢喜，证得无上正等正觉？"
是故，应如无我一般修习不异于广大自性。
若问：广大亦非无耶？以所修彼如何能成就所欲之果？
答：不然。如遍处等，即使修习非真实，亦是明显显现之因故。
若问：此云何非真实？
答：因为于离佛身相之自体增益彼体性而趣入，是信解作意故。
若尔，真如作意亦非真实，因为非如实趣入真如境故。亦非如是作意一味无分别相之真如，因为彼于初业位中以分别体性而趣入故。
虽具分别，然由如实安住事物故，以彼决定真如，故应安立彼为真如作意。其余则因于极无之自性增益，故假立为信解作意。因为于凡常自性虽无最胜牟尼相，然如真如作意故。

 །དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་ན་རང་གི་ཡུལ་ ཉིད་དུ་སོ་སོར་སྣང་བའམ།ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོས་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་གཞན་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་མོས་པ་ཡིད་ ལ་བྱེད་པ་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།རང་གི་ཡུལ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཡུལ་དུ་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་དེ་ ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།བདག་མེད་པའི་ཤེས་པས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་ཞེན་པས་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་གང་གིས་ན་ཅིག་ཤོས་དེ་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན། དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་འདྲ་ བར་རང་གི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་མོས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ག་ལ་ཡིན།ཐ་མལ་པའི་བདག་ཉིད་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའི་རྣམ་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པས་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མལ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མོས་པས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་པ་ཡུལ་ དུ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐ་མལ་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མལ་པར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ ཡང་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་བྱེད་ན་དེ་ཇི་ལྟར་འདིའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཞེ་ན།བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཐ་མལ་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུན་མི་ འཆད་པར་བསྒོམ་པ་གོམས་པས་རིགས་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱ་ཆེ་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་དེའི་ཚེ་ཅིག་ཤོས་ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
不然。因为无我作意以自性如实安住为境时，是作为自境各别显现，还是作为颠倒分别之境而作意？
对此，第一分则信解作意与他相同，因为趣入执取自境之相故。否则，信解作意将成坏失。自境若未被识所了知，则非增上信解言说之境，因为一切智皆是以自境所欲为相之分别故。
第二分亦不应理，因为无我智不以执著能取等为境故。除识外无有他者为彼境者，云何说另一者为境？
是故，如真如作意，因唯是自识相为境故，广大信解岂成非真实？此凡常自性亦非以增益广大相而趣入，因为以凡常自性信解不以圆满佛身相为境故，于非境不可能增益故。
凡常自性是凡常分别显现之相，而善逝相之行境作意极具力者，非显现为彼体性。
若问：若于非广大自性之自体全不增益异相，则如何成为此之对治？
答：因善逝自性显现作意之自性生起为非凡常自性故，且由相续不断修习，生起同类智是极明显之因故。
于广大智生起之时，则无有他凡常相行境之识所经验。

 །ཐ་མལ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ མ་གྱུར་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱར་མི་ནུས་ཏེ།དེ་ནི་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་སྤངས་པ་འོད་ཟེར་མ་ལུས་པ་སྤྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་བདག་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་པ། དེ་ཁོ་ ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྣོད་ཡིན་ཏེ།དེ་སྐད་དུ། ཕྱག་རྒྱའི་ཆོ་ག་གང་དག་གིས། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གྲངས་མེད་དུ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་མི་འཐོབ་པ། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་བརྟག་བྱ་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནས། རང་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །དེ་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ བསམ་པར་བྱ།།ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པས་དེ་ཁོ་ནའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་རྫོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡང་ཉེ་བར་བསྔགས་པ་མཛད་དེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་མོས་པ་ནི་ རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ཐ་མི་དད་པར་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཐ་དད་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྣམ་པ་དག་ལ་དེའི་ མཚན་ཉིད་མེད་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་སྐུ་ནི་མཐའ་མེད་ལ། །ཡིད་ཀྱིས་བདག་གཞན་མངོན་ཞེན་དྲི་མེད་ལུས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཚུངས་པར་བློ་གྲོས་མཆོག་།སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་རེ་བའི་ དངོས་གྲུབ་འགྱུར།།དེ་ལ་ཡང་ཐུབ་པ་འོད་ཟེར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་རང་དང་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བས་ཕོངས་པར་འགྱུར་པ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་ཕྱོགས་པས་སྒོམ་ པར་བྱེད་ན་ཡང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཀུན་མ་ལུས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སེམས་སུ་བྱའོ།།རྙོག་པ་མེད་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྒྱ་ཆེ་བའི་སེམས་དང་མཚན་ཉིད་གཅིག་ པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་ལ་ཞེན་པས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
未了知凡常自性者，亦不能决定为有，因为已决定彼唯是分别之自性故。
是故，修习离遍计、具足一切光明之普贤自性者，唯彼是菩提之器。如说："以诸印契仪轨，于无数俱胝劫，不能得佛果，今生即能得。于彼应观为我"乃至"以自尊瑜伽，是故应思维自性。"
如是依于真实作意，世尊以极圆满智慧亦赞叹真实瑜伽之圆满成就，因为于圆满佛陀之信解执为与圆满瑜伽无别之最胜故。
无有执为最胜者，则不能作意自性为善逝，因为世尊已断异执故。
其他于世尊相中无彼相而执著自性之分别，亦不成无过之果。故说："佛身无边际，意执自他净，等同诸佛智，成众无尽愿。"
于彼复次，牟尼具足无量光明，成为自他无边圆满之所依，以具最胜真实方便相，若离智慧而修习趣向现前则成贫乏，因为不能获得一切圆满故，应于自性作无颠倒心。
无垢圆满唯从智慧方便而生故。彼等虽与无颠倒广大心为一相，然由执著差别言说故成差别。

།འདི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ལས་བཟློག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། རང་གི་འབྲས་བུ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཐབས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཡན་ལག་ཀུན་ དུ་འཁྱུད་པ་ལས།།མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཉམས་སུ་བསྟར་བ་ཡི། །ཕུན་ཚོགས་རང་བཞིན་ཡན་ལག་ཐབས་གྱུར་ཏེ། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་བློ་ལྡན་གྱིས་བསྒོམ་བྱ། །དེའི་འོག་ཏུ། ཤེས་རབ་ཐབས་ལས་རབ་བྱུང་བའི། །དབྱེར་མེད་དམིགས་པའི་སྤྲུལ་འཕྲོ་བར། །སྣང་བས་ཡུལ་དུ་ རྣམ་གཞག་པའི།།ཡུལ་གྱི་རང་ལུས་ཡང་དག་མཆོད། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིམ་པས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཇི་སྲིད་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ལ་དེས་དབང་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་གི་ངོ་བོ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་རང་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུད་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་དུ་རྟོག་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུན་ནི་རྒྱུད་ཡིན་ཏེ། སྤྲུལ་པ་ཞེས བྱ་བ་ཡང་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པས་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་གཅིག་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི་འགའ་ཞིག་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ལྷའི་སྐུ་གཅིག་ཉིད་ལ་ཡང་ཆ་ཤས་ དུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ།ཆ་ཤས་མེད་པ་ཡང་དམིགས་པར་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྫས་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ལྟར་ཚུལ་གཞན་པའི་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡང་དེའི་ངོ་བོར་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་ ནས་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་མི་དད་པའི་ཞེན་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་དག་གིས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བར་ཐམས་ཅད་དུ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是，应知智慧是以远离于真如之颠倒心之自性，而方便则是教示远离于自果无力。
如说："智慧遍摄诸支分，修习最胜喜悦之，圆满自性支成方，智者应当恒修习。"
其后："从智慧方便所生，无二所缘化光明，以显现安立为境，真实供养境自身。"
如所说次第，现证具智慧方便自性之自体后，乃至于诸化身获得自在之间，应现证与我体无别之体性。因为以无颠倒及能生自果故，是智慧方便自性一相故，且续亦是无别自性故。
从前前遍计所生分别之相续是续，化身亦非他性，因为如是唯是遍计故。
若问：以色等差别而成种种自性，云何说是一？
答：若尔，则一切皆不成一，因为即使一尊身亦以多分自性而成种种体性故，且无分亦不可得故。
如于世俗以一实而安立为一，如是于异门种种自性亦依了知彼体，以一切是自性故，以无别执著而趣入作意故。
由彼等说一切法增上信解为平等性，因为离能取等相而于一切处相等故。

 །གཞན་དུ་དེར་ སྣང་བ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལས་གཞན་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་གཞན་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་རྣམས་ཀྱང་ཅིག་ཅར་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཐ་དད་པར་དབྱེར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་གཞན་ཡོད་པ་ ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ལ་གཞོལ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་འབའ་ཞིག་པོ་འདི་ལ་ཐམས་ཅད་བདག་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་འགའ་ལ་ཡང་གང་གིས་ཀྱང་ཐ་དད་པའམ། ཐ་མི་དད་ པར་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་ནི་མི་ནུས་ཏེ།ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་ལ། ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པར་ནི་ཐ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པའི་རང་གི་སེམས་རྒྱུ་བ་རེ་རེ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ མ་ལུས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་མ་ལུས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་རང་རང་གི་ལྷའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་དང་དེ་མི་དམིགས་པས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་ དེ་ཉིད་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ།དེ་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡེ་ཤེས་གཞན་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མི་དམིགས་པའི་ སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུད་གཞན་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།།ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་ཕན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། དེ་བས་ན་དེ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
否则，于彼显现增上执著之境外，亦无有他成为一切他者言说之基础，因为彼等亦是顿悟自性，不能分别差异故，亦无有他一相之体性。
是故，趣入如实别证自性者，于此唯世俗中，智生起了知一切我等同，于任何事物皆不能以任何方式作为差别或无差别之境。因为一切智唯住自性故无遍执他性，且未作为境则不应有差别等言说故。
如是，瑜伽士每一心行皆以离一切违品之自性，应别观为坛城诸尊全体之自性。如是各各本尊三摩地，皆是以不见彼彼颠倒而显示故。
因为心之自性即是离能取等相故是法界自性，彼即离客尘故是光明性，且是生他智之因相故，是大圆镜智之自性。
以无缘大悲等自性，无执他续差别故，是平等性智。
于一切所知无颠倒故，是妙观察智。
以是利益一切众生之因故，是成所作智之自性。
是故，彼等依次是常等自在之自性。

 །དམིགས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མཚན་མ་དང་ལོག་པའི་སྨོན་ལམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རིམ པ་བཞིན་དུ།།མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་བདག་ཉིད་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་མ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བཞི་པོ་དག་ གིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ནང་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་། ཕྱི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། དེའི་རྟེན་ལས་མི་དམིགས་པའི་ རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དང་།སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། མིང་དང་གཟུགས་ ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ནང་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།ཇི་ལྟར་རང་རང་གི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བ་དང་། འདྲེན་པར་བྱེད་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་། ལེགས་སོ་ཞེས་ བྱ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དོན་དམ་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་མཚན་མར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་ལ་མཚན་མར་ ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། འདུས་མ་བྱས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་མཚན་མར་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
以对治所缘故是空性相之解脱门，如是以对治相、邪愿及颠倒造作故，依次是无相、无愿及无造作之解脱自性。
是故，依次是金刚心母等眷属佛母之自性，因为以空性等四解脱门缘法界故，是生起一切三摩地之因故。
彼即以对治内颠倒故是内空性相，以无外所缘故是外空性自性，以从彼所依不可得自性故是内外空性自性，以离器世间执著故是大空性相。
是故，是依大圆镜智之金刚萨埵等三摩地自性，因为名色等习气转依之大圆镜智是内无所得等之所依故。如是以各自颠倒对治故，是菩提心生起、引导、随喜及赞叹之因故。
如是，空性智亦因无相故是空空性，因于胜义无执最胜相故是胜义空性，因于有为福德资粮无执相故是有为空性，因于无为菩提分亦无执相故是无为空性。

 །དེ་བས་ན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་ལ་སོགས་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ ཏེ།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་གནས་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མཚན་མར་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་དང་། གཟི་བརྗིད་འཕེལ་བ་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང་། རབ་ཏུ་སྤྲོ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཤིན་ཏུ་སྨོན་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བདག་གིས་འཁོར་བའི ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་དོར་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨོན་པ་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་།བདག་གི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ལ་ཡང་དགེ་བ་ཡོངས་སུ་དོར་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་ པ་ཉིད་དང་།བདག་གིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ནི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱའོ་ཞེས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡིད་གནས་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་པ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོའི་ བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡིད་གནས་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་དབེན་པས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་ཤེས་རབ་དང་། ཡེ་ ཤེས་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དང་།དགོངས་པའི་དོན་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
是故，是平等性智之轮金刚宝等四自性，因为烦恼意转依自性之平等性智无执能取等相如所说之相故，且以各自离违品门而为灌顶、增长威德、决定修习布施波罗蜜多及令极欢喜之因故。
彼即以于有情利益极愿无执著故是离边空性，以无受愿"我当舍离无始无终轮回"故是无始无终空性，以无执著"我亦不当舍离无余涅槃界善法"故是无舍空性，以离希求"我当清净自相种性"故是自性空性。
是故，是依分别意转依相之妙观察智之金刚法等四自性，因为分别意转依相之妙观察智以离如所说颠倒故是别观法真如性故，且由彼门亦是自性清净法性及智慧、不退转于智慧、遍知一切密意之因故。

 །དེ་ཉིད་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སྟོབས་དང་། མི་འཇིགས་པ་ལ་ སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།།ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་ཀུན་ནས་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པ་དང་། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་པ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་མ་ལུས་པ་མཆོད་པ་དང་།ཀུན་ནས་བསྲུང་བ་དང་། བགེགས་བསལ་བ་དང་། ལུས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེར་སྣ་དང་། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མི་བཟོད་པ་དང་། ལེ་ལོ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གསང་བའི་མཆོད་པ་བཞི་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ པ་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྟོབས་ཀྱི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་། ཤེས་རབ་འཆལ་པ་དང་། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྨོན་ལམ་དང་། ཐབས་མ་ཡིན་པ་ སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བསམ་གཏན་དང་།ཤེས་རབ་དང་། སྨོན་ལམ་དང་། ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིའི་མཆོད་པ་བཞི་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འབད་པ་དང་བཅས་པའི་ལམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དགའ་བས་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྒོ་བཞི་བསྲུང་བ་བཞི་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་དང་། འཇུག་པ་དང་། ཀུན་ནས་དགའ་བ་དང་། རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
彼即以无执著相好自性之色身故是自相空性，以无执著力、无畏等自性法身故是一切法空性，以无增益补特伽罗及法故是无事空性，以于如所说空性相不诽谤及无执著故是无事自性空性。
是故，是依成所作智之金刚法等四自性，因为眼等识转依自性之成所作智以离如所说颠倒门而为供养一切如来、遍护、除障及身等空性智之因故。
如是，以对治悭吝、破戒、不忍、懈怠故，彼即是布施、持戒、忍辱、精进波罗蜜多自性。
是故，是四种秘密供养自性，因为依次成就大圆镜智等是以清净自解脱门力而任运生起殊胜欲乐故。
彼即以离散乱、恶慧、非真实愿及非方便门，以禅定、智慧、愿、方便波罗蜜多相而为四种外供养自性，因为是以有勤道欢喜趣入法界自性故。
以信、精进、念、三摩地体性是四守护门自性，因为是于大乘中之大乘生起胜解、趣入、普喜及相续不断之因故。

།དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཙམ་ལ་ལྟོས་ནས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཐབས་འབའ་ཞིག་ཙམ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ལུས་པའི་རང་ བཞིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་མ་ལུས་པའི་སེམས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྤངས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ སྲིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ།དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་སྐྱེ་བའི་ཡང་དག་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ བདག་དང་ཐ་མི་དད་པ་ལ་བལྟས་ནས་སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་པར་བྱའོ།།ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ལ་མཆོད་པ་ལེགས་པ་ཡིན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཀག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་ ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཐམས་ཅད་དུ་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདིར་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་བདག་ཏུ་མངོན་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ལ། སེམས་ལས་གཞན་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དོ། །ལུགས་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་ མངོན་པར་འདོད་པའི་ལྷ་ཉིད་དུ་སེམས་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་ལས་ལྷག་པ་གཞན་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ལ་ལྷ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་དང་འདྲའོ། །གང་ཡང་ཅུང་ཟད་ཉམས་སུ་ མྱོང་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དགག་པའི་ངག་འཇུག་པའི་སྤྱིས་ཁྱད་པར་གྱི་སྒྲུབ་པས་དགག་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་གཅིག་ཉིད་ལ་སྒྲུབ་པ་དང་། དགག་པ་དག་འགལ་བར་གྱུར་པ་ཡང་ཡུལ་དུ་མ་ཉིད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཡུལ་དུ་མ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འདོད་པ་དང་།འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་དགག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
彼即唯依智慧清净，以如所说空性差别门而为慈等十六三摩地自性。唯依方便则是一切世间三摩地自性。
彼即离增益染污蕴、界、处故，应知是清净蕴等相。
彼即断一切分别心所增益，是故乃至真如分别，皆应正依彼，因为以执著彼自性故是彼生起之真实所依故，是许为生瑜伽智故。
彼即观一切事物与我无别，应以色等一切境显现境界而正供养。
若问：如何于自供养为善，而遮一切色等少许所受用耶？
答：非如是。因为于一切处唯自身是所供养故。因为此中除心外无他欲为我，亦无异心是所供养。因为铸像等自性亦是心增益为所欲天故。
亦无有余胜于各别显现，如说"增益自为天之自性亦是无上果"。
所说"因遮少许受用故"亦不应理，因为遮止语入总相由别相成立而成遮故。于一境中成立与遮相违，然于多境则不尔。
若谓：于作用自性无差别故，不应有多境。
答：非如是。因为由聚集差别，随顺生起所欲及非所欲果故，非所欲果是所遮境。

 །དེ་ཡི་ངོ་བོ་ལ་ཞེན་པ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།སྔགས་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་སྦྱངས་པ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དུག་ལས་འཆི་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་ཐུན་མོང་དུ་གཞན་ནས་བཀག་པ་ཡིན་ཡང་འདིར་ཁྱད་ པར་ཅན་གྱི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བས་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུར་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་བརྩེ་བས་སྤང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱིས་གནོད་པ་སྐྱེད་པ་ལྟ་བུ་དང་། བུད་མེད་ཆུ་ལ་སོགས་པས་ཁྱེར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ བཏོན་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་ལས་དེ་ནི་མངོན་པར་སྣང་བའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྙིང་བརྩེར་ལྡན་དང་བྱམས་ ཕྱིར་དང་།།སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་། བརྩེར་ལྡན་གཞན་གྱི་དོན་མཐོང་ན། །བཀག་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་གནང་། །ཞེས་གང་གསུངས་ལ། གཞན་ཡང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཀུན་རྟོག་ལས། །དགེ་བའམ་གལ་ཏེ་མི་དགེ་བའང་རུང་། །གང་ཕྱིར་ དེ་ཡི་ཡིད་དབང་འགྱུར།།ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་གཏོགས་པར་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ངེས་པར་ལྡོག་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་དེ་གནང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སུམ་ ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་མདོ་དང་།མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལས་ཀྱང་། འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་སླར་ལྡོག་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་མཐོང་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལས་སླར་ལྡོག་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་སེར་སྣ་ཅན་མཐོང་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་ཆུང་མ་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལ་བརྣབ་སེམས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེད་པར་ཡང་མི་བྱེད་ན་འོན་ཀྱང་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པས་བཤད་པའམ། གཉིས ཀྱིས་གཉིས་སྤྲོད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས།གཞན་དུ་དེ་ལྟ་བུས་འདུལ་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་བརྒྱས་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་པས་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆ་བལྟ་བར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
仅执著彼自性非一切皆如是，因为未见咒等清净受用毒而生死等功能故。如是此中虽于他处共遮向外身等业，然此中由殊胜悲等发起不成非所欲果，如是由悲愍如是补特伽罗，以杀等业生害，如父想救拔被水等漂走女人等。
菩萨乃至以善等作意趣入之业是现显境，因为唯是菩萨道相故。如说："具悲及为慈，善心无过失"，又说："具悲见他利，所遮亦开许"。
又说："菩萨诸分别，或善或不善，由彼意自在，一切皆是善。"
因为除方便善巧外决定遮止杀生等业，而方便善巧则开许彼故。如三十三经及现证菩提中说："此中一切菩萨于一切处应离杀生，然于他处见损害三宝有情"等，如是"应离不与取，见悭吝有情"等，如是"于他人妻为他所摄亦不生贪心，况非支分说或二二和合。然于如是所调伏者"等广说，应观一切学处分。

 །འདོད་ཆགས་ཀྱི་བསམ་པས་ཀུན་ནས་སློབ་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་མི་དགེ་བ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པས་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའི་རང་ བཞིན་ནོ།།བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བར་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཆོས་གང་ངེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཡོན་ཏན་འབྱུང་འགྱུར་བ། །འདི་ནི་ཡོན་ཏན་ཆོས་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དོན། ། ཆོས་གང་ཕན་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཡོན་ཏན་ཉམས་བྱེད་པ། །འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞེས་འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་དང་། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་། ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཐམས་ཅད་ལ། །རྣམ་པར་སྨད་པར མི་བྱའོ།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་མཚུངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེན་པའི་དབང་གིས་ཁ་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་པ་ ཞེན་པར་གྱུར་པས་ཡུམ་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱད་པ་ཡིན་ལ།ཉོན་མོངས་པའི་བསམ་པ་མེད་པས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། རང་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་།བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་མཐུན་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐོབ་པའི་ཡུལ་སྟོབས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ལུང་ལས། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་གི་མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་ན་གཟུགས་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོད་པར་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས་དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནས།མི་རྟག་པར་དམིགས་ནས་གནས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
以贪欲意乐发起之身语业是染污果故为不善，非由自性，因为彼是无记故。以利他意乐趣入者，以生无上果故是菩萨学处自性。
守护自戒不成菩萨过失，如世尊说："于诸定法中，何法生菩提功德，此是具德法者戒义；于诸利生法中，何法损菩提功德，此说为破戒"，及圣无尽慧经中说："方便善巧于一切，不应诽谤"。
虽同受用色等境，由执著力安立有过失及无过失故。以烦恼自性受用执著五母是受用烦恼境，无烦恼意乐则非染污。
彼复有三：随顺世间果、随顺自涅槃、随顺无上果。
其中初者，为得善趣等，如是于天等如实得境之作意。第二是求声闻等菩提，即于色等真实别观无常等相，如正相应经广说："诸比丘，比丘以眼见色时，能胜伏诸色，不为色所胜"等乃至"缘无常而住故，不为色所胜"。

 །གསུམ་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྨོན་ལམ་ལ་མོས་པས་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབའ་ཞིག་སོ་སོར་ རྟོག་པས་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དང་།རྒྱ་ཆེ་བ་ཙམ་གྱི་དམིགས་པས་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དང་། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བས་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་སྣང་བ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་དེའི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་ཕན་པ་སྐྱེ་བའི་སེམས་ པ་ལ་སྔོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལས་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིག་གིས་གཟུགས་ཡིད་བདེ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་མཐོང་བ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་མཆོག་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེ་ལྟར་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པར་ བྱའོ།།ཡིད་མི་བདེ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་མཐོང་བ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེ་ལྟར་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པ་མཐོང་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་མཉམ་པར་གྱུར་ ཅིག་ཅེས་དེ་ལྟར་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གང་གསུངས་པ་དང་།དེ་ལྟར་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །བརྩེ་ལྡན་བདག་ཉིད་སྤྱོད་པས་འཇུག་གྱུར་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཅི་རིགས་མཐུན་གནས་ཏེ། །བརྩེ་བས་སེམས་ཅན་དག་ ལ་མངོན་དུ་བྱེད།།ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་བརྩེ་བ་དང་བཅས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པས་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མ་ལུས་པ་རྣམས་ལ་བདག་མེད་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རིགས་ཀྱི་བུ་དགེ་ སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་ལ་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་བར་ཆད་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་བསྒྱུར་བའི་གཟུགས་དང་།སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་དག་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དེ་དག་འདིར་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གང་ གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཉེས་པ་མ་ལུས་པ་སྐྱེ་བའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
第三亦有四种：以愿欲胜解而趣入、唯以真如别观而趣入、仅以广大所缘而趣入、以深广而趣入。
其中，随顺色等显现所得者之自性体验，先向利益一切众生之意乐，如清净行境中说："此中菩萨以眼见可意色时，愿一切众生得如来最胜身，如是应发心。见不可意色时，愿一切众生厌离轮回苦，如是应发心。见舍处色时，愿一切众生于一切法心平等，如是应发心"等广说。
如是经庄严论亦说："如如趣入诸，具悲行境界，如是随应住，悲愍诸有情。"
第二是具悲愍观待有情界，于一切受用境作无我别观作意。如世尊广说："善男子，说法比丘，魔罗波旬为作障碍而示现变化色声香味触，此中以方便善巧智慧胜伏而受用"。因为真如作意是一切过失生起之对治故。

 །གང་གི་ཕྱིར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ལས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པས་ཉམས་ཤིང་ཟད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་ནི་ འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཉེ་བར་བཅོམ་པར་འགྱུར་ན་གང་དུ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ལས་ཀྱི་སྐབས་ལྟ་ག་ལ་ཡོད།ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ལས་ནི་བདག་མེད་པ་ སོ་སོར་རྟོག་པ་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་གང་དེ་འདོད་པ་མིན། །སྐྱེས་བུའི་ཀུན་རྟོག་འདོད་ཆགས་འདོད་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་དེ་བཞིན་གནས་ཀྱང་ནི། །འོན་ཀྱང་བརྟན་རྣམས་འདི་ལ་འདོད་པ་སྤང་། ། ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ཡང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཐ་མལ་པའི་གཟུགས་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་བརྒྱུད་པས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས ཀྱི་ངོ་བོའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་གི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་ཉིད་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ ལྟ་ན་ནི་ཐ་མལ་པའི་བདག་ཉིད་ལོངས་སྦྱོང་པ་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བདག་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཞེན་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དེ་ ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་དང་འདྲའོ།

我来为您翻译这段藏文：
由于以真如别观，非所欲业成办亦损坏灭尽，以其力坏生所欲果功能，况于通达真实别观自性色等处，岂有染污业机会？颠倒心差别染污业与无我别观相违故，不能同时生。
如说："世间种种非是欲，士夫分别贪是欲，世间种种虽如是，然诸坚固断此欲。"
第三以缘广大故，自身色等亦是执著凡常色对治，故为安立圆满佛位之间接因，因为受用随顺圆满佛体慢之色等故。
若谓：纵使如是，然修习世尊自体彼非胜义中圆满佛性故。
答：如是则受用凡常自性亦不应有，因为真实中无色等故。如说"我见色等"所执为境之色等，显示真实中非如是有。

།དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཞེན་པ་འགའ་ཞིག་ནི་མི་འདོད་པ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་དགེ་བ་ཡིན་ལ། ཅིག་ཤོས་ནི་མཆོག་གི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་མཁོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དགེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ གཞུང་ལས་མཐོང་ངོ་།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མིང་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཆོག་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཁོ་ནས་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ རྣམ་པར་གཞག་པར་ནི་མི་ནུས་ཏེ།བསམ་པའི་དབང་གིས་དེ་ཡང་དགེ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགའ་ཞིག་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཁོར་དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དང་བཅས་པ་རེ་རེ་ལ་བསྐལ་པ་དུ་མར་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོབས་པར་བྱེད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་རྒྱུས་བདག་ཉིད་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ན་སྔ་མ་དེ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལ་བསོད་ནམས་མང་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན ནོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པ་ནི་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོག་པའི་དྲི་མ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་འོད་ཟེར་ཅན་གྱི་ཚོགས་རྣམ་པ་དུ་མའི་སྒོ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་འཕྲོ་བས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་མཛད་པ་ལ་ གཞོལ་བ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བལྟ་བ་ནི་གཅིག་ཏུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཆོག་གི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ།མངོན་སུམ་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའི་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་ངེས་པར་དཔྱོད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་པ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པར་དོགས་པ་ཉིད་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ།ཐ་མལ་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ བསླབ་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཆོག་གི་གཞི་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་མཆོག་གི་དོན་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
是故，不观待真实住之某些执著，以生非所欲故为不善；另一则以利最胜士夫故为善，此于世尊教典中可见。
故即由名言门亦安立圆满佛慢为成就最胜圆满之因，非唯由自受用一切皆成善性，不能如是安立，因为由意乐力彼亦是善性故。
如说：某菩萨于八十千年中，于八万比丘眷属如来各各以一切安乐资具供养多劫，另有菩萨以受持正法因缘自行乞食，此后者较前者生多福德。
第四分别即以离一切分别垢染自性体，具足善逝身体性，从种种光明聚门正生种种化现遍照，趣入利益一切众生事业，随顺彼以前说差别，以平等性见一切事，是一向最胜圆满因，因为缘现前所成就体故。
如是行相于色等不定观察自性圆满佛供养有过失疑虑，非大过失因，因为此以对治凡常颠倒作意故是增上戒学自性。
以遮止一切眼等非真实境作意，是最胜涅槃所依故，是最胜律仪义。

 །དེ་ལྟར་ཡང་། མིག་གི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་སྟེ། ། རྣ་བའི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་ཡིན། །སྣ་ཡི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་སྟེ། །ལྕེ་ཡི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་ཡིན། །ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་སྟེ། །ཡིད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལེགས་པ་ཡིན། །དགེ་སློང་ཀུན་དུ་བསྡམས་པ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་རབ་ཏུ་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། རང་དང་གཞན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་རང་བཞིན་ལ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ལས་ལྡོག་པ ཉིད་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ལུས་པ་ནང་དུ་འདུས་པ་ནི་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བལྟ་བར་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པ་རྣམས་ནི་རྒྱུའི་མཆོག་སྤངས་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྣོད་དུ་མི་འགྱུར་ ཞིང་།གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་སྐྲག་པ་ནི་དོན་མེད་པ་བརྒྱུད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་གང་ཞིག་རྨོངས་པའི་རྒྱུ་ཡིས་གནས་མ་ཡིན་ལ་སྐྲག་འགྱུར་བ། །ཡུན་རིངས་དུས་སུ་བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་མིན་པ་འབྱུང་འགྱུར་རྒྱུས། །རིགས་མེད་བཤེས་མེད་བློ་མ་སྦྱངས་ ཤིང་སྔ་མར་དགེ་བ་མ་བསྐྱེད་པས།།ཆོས་འདི་དག་ལ་སྐྲག་པར་གྱུར་པ་དོན་ཆེན་འདི་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གཞན་དོན་མཆོག་གི་རྒྱུར་གྱུར་སྣ་ཚོགས་མཐུ་ཡི་གནས། །དེ་ལས་དེ་དང་མཉམ་ཉིད་སེམས་འདི་འབའ་ཞིག་རྒྱུ་ཡི་མཆོག་ཡིན་ཞེས། །བདག་གིས་ བཤད་པར་གྱུར་པ་ལས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་དྲི་མེད་བསོད་ནམས་དེས།།སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་སྤངས་བློ་ཅན་སྐྱེ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་གྱུར་ཅིག་།སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་མཛད་པ་བདག་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ།། །།པཎྜི་ཏ་ཤཱནྟི་བྷ་དྲ་དང་། ལོ་ཙཱ་ ་བ་འགོས་ལྷས་བཙས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是说：
"善护眼根律，善护耳根律，
善护鼻根律，善护舌根律，
善护身根律，善护意根律，
比丘普防护，解脱一切苦。"
以缘自他为圆满佛体故是增上心学自性，于自性无颠倒故非缘增上慧学。
如是以离悭等过失故，摄一切波罗蜜等，随前应观。
是故，违背如是行相发菩提心随顺自性者，舍最胜因不成圆满菩提器，于非处恐惧是生无义相续之因。
如说：
"若诸众生由愚因，于非处生怖畏者，
长时不生大福聚，无种姓无善知识，
心未修练先未修，于此诸法生怖畏，
当从此大义退失。圆满菩提利他因，
种种神力之所依，于彼等性此一心，
唯是最胜因我说，由此少分无垢福，
愿诸具智离迷众，证得佛智菩提果。"
阿阇黎佛智论师所造《入我成就论》圆满。
班智达寂贤与译师吴·天生译校润定。

